نقلاب درآمدی یا رقابت سخت؟ آینده معماران در ۱۴۰۵ چه خواهد شد!

با توجه به روند فعلی صنعت ساختمان، وضعیت درآمدی معماران در سال ۱۴۰۵ بیش از هر چیز به میزان سرمایه‌گذاری در پروژه‌های جدید و ثبات اقتصادی وابسته است. بازار امروز در شرایطی قرار دارد که هزینه‌های ساخت به‌طور قابل توجهی افزایش یافته و این موضوع حاشیه سود سازندگان را کاهش داده است؛ در نتیجه بودجه بخش طراحی نیز تحت فشار قرار گرفته است. اگر شرایط کلان اقتصادی به سمت ثبات نسبی حرکت کند و صدور پروانه‌های ساختمانی رشد ملایمی (حدود ۵ تا ۱۰ درصد) داشته باشد، درآمد اسمی معماران افزایش خواهد یافت، اما احتمالاً این افزایش هم‌سطح تورم خواهد بود و رشد واقعی قدرت خرید محدود می‌ماند.

در سناریوی رکود فرسایشی، یعنی حالتی که سرمایه‌گذاران به دلیل نااطمینانی اقتصادی پروژه‌های جدید را به تعویق بیندازند، رقابت قیمتی تشدید می‌شود و بازار به سمت پروژه‌های کوچک‌مقیاس، بازسازی و طراحی داخلی حرکت می‌کند. در این وضعیت، معماران جوان و دفاتر کوچک بیشترین فشار را تحمل می‌کنند و کاهش درآمد واقعی محتمل است، حتی اگر ارقام اسمی افزایش یابد. در مقابل، معماران باسابقه که شبکه ارتباطی قوی و پروژه‌های تثبیت‌شده دارند، ثبات نسبی بیشتری تجربه خواهند کرد. اما حتی برای این گروه نیز بازار دیگر مانند گذشته صرفاً بر پایه سابقه پیش نمی‌رود، بلکه مهارت‌های به‌روز و توان حل مسئله اقتصادی برای کارفرما تعیین‌کننده است.

در سناریوی رونق تورمی، که همزمان با افزایش قیمت مسکن حجم سرمایه‌گذاری نیز بالا می‌رود، درآمد اسمی معماران رشد قابل توجهی خواهد داشت، اما شکاف درآمدی عمیق‌تر می‌شود؛ دفاتر برنددار و متخصصان حوزه‌های نو مانند طراحی پارامتریک، BIM، هوش مصنوعی، بهینه‌سازی انرژی و مدیریت پروژه دیجیتال سهم بیشتری از بازار می‌گیرند. بنابراین سال ۱۴۰۵ به احتمال زیاد سال تفکیک بازار معماری خواهد بود؛ نه یک جهش عمومی، بلکه دوره‌ای که مزیت رقابتی تعیین‌کننده سطح درآمد است. در چنین شرایطی، آموزش دیدن دیگر یک انتخاب لوکس نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک است. معماری که مهارت‌های فناورانه، اقتصادی و تحلیلی خود را به‌روز نکند، به‌تدریج از رقابت حذف می‌شود؛ اما کسی که امروز برای یادگیری سرمایه‌گذاری کند، در سال‌های آینده نه‌تنها درآمد بالاتری خواهد داشت، بلکه در جایگاه تصمیم‌ساز بازار قرار می‌گیرد. آینده بازار معماری بیش از هر زمان دیگری به دانش وابسته است.

انتهای پیام/